มาอยู่หอได้ ๒ วันแล้ว อะไรเริ่มเข้าที่เข้าทาง เพราะว่ามันดูดีกว่าที่คิด
ไม่ว่าจะเป็นสถานที เพื่อน...และสิ่งแวดล้อม มันดีกว่าที่คิดไว้มาก
เพื่อนใหม่...นิสัยดีมากๆ เลย หวังว่าเราจะสนิทกันมากขึ้น และเป็นเพื่อนรักกันในที่สุดนะ
เราก้จะพยายามปรับตัวให้เข้ากับคนรอบข้าง...จะลดความเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงลงมา
และที่สำคัญที่สุด...จะตั้งใจเรียน ไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง...นะ...
ปล.หัวใจมันเต้นแรงอีกครั้ง...ความรู้สึกแบบนี้มันเริ่มขึ้นอีกแล้ว
ก่อนอื่นต้อง "สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ" .... สาดน้ำๆๆๆ นะค่ะ อิอิ เราไปเล่นสงกรานต์กับเพื่อนๆ มาแล้ว เล่นแปปเดียว เพราะว่า เบื่อ....ทำไมเบื่อ? ก็คือว่ามันเบื่ออ่ะแหละ แหะๆๆ .... เลยกลับมาบ้าน ฟังเพลงบิ๊กแบงสนุกกว่า
เมื่อคืน นอนหกโมงเช้า (ก็คือนอนวันนี้แหละ ฮ่าๆ) ตื่นบ่ายสอง หลับยังไม่เต็มอิ่มเลย == เฮ้อออ
เข้าเรื่องดีกว่า เมื่อคืนเราได้โหลดคลิปโชว์หนึ่งของบิ๊กแบงมาดู ความจริงมันก็นานแล้ว แต่เราเพิ่งได้ดู ปกติได้ฟังแต่เพลงที่ริบมาจากคลิปนี้ โชว์นี้ก็คือ โชว์ที่บีบีร้องเพลง Candy ของวง H.O.T น่ารักมากๆ เลย แล้วข้างหลังกันมันจะมี จอฉายโชว์ของวง H.O.T ควบคู่กันไป ... มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกแหะ
ไอ้เราก็รู้วง H.O.T สมัยก่อนมันดังแค่ไหน...ใช่ดังมากใช่ไหม? เรารู้จักสมาชากวงนี้แค่ 3 คน คือ คังตะ โทนี่ และจางฮูยุก (คนหลังจำชื่อไม่ค่อยได้) พวกเขาเหล่านี้ยังวนเวียนอยู่ในวงการ เพราะเราจะเห็นจากรายการ X-man และ เลิฟเลทเทอร์ ที่ช่องทรูเอามาฉาย แม้พวกเขาจะแยกวงไปแล้ว แต่เสน่ห์ของพวกเขามันยังมีอยู่มาก แม้เราจะไม่รู้จักวง H.O.T อย่างละเอียดอะไรมากมาย รู้อย่างเดียวว่าดังมากๆๆ ... มันรู้สึกขนลุกเมื่อเปิดดูคลิปต่างๆ ของพวกเขา...
แต่ประเด็นของเราคือ เรารู้สึกดีมากๆๆ ที่บิ๊กแบงขึ้นโชว์เพลงของวง H.O.T แม้มันจะนานแล้ว มันทำให้เรารู้สึกถึงเสน่ห์ เฮ้ยยยย เราพูดอะไรไม่ออก คือความจริงมีอะไรจะพิมพ์อยู่ในหัวมากมาย แต่มันกลั่นออกมาไม่ถูกอ้า...
ประเด็นคือ แม้ไม่ว่าเวลามันจะผ่านไปนานเท่าไหร่ วง H.O.T ก็ยังคงอยู่ในใจของแฟนคลับ ที่ยังหวนนึกถึงเวลาที่ไปดูคอนเสิร์ตหรือฟังเพลง มันคือความทรงจำอันล้ำค่า ที่จะเก็บไว้ในใจตลอดไป แม้คนรุ่นหลังอย่างเรา..เราอยากสักครั้งที่จะไปดูคอนเสิร์ตของพวกเขา มันคงรู้สึกดีมากๆ
และตอนนี้พวกเขาก็ยังคงเป็นที่กล่าวถึงสำหรับศิลปินรุ่นใหม่มากมายว่า พวกเขาคือไอดอล......นี่แหละคือไอดอลตัวจริง แม้เราจะไม่เคยรับรู้ถึงบรรยากาศในตอนนั้น แต่ตอนนี้เราก็รับรู้ว่า พวกเขาโด่งดังแค่ไหน
อย่างว่า งานเลี้ยงมันต้องมีวันเลิกลา...บิ๊กแบงก็คงเป็นแบบนั้นใช่ไหม...บ้าจริง เราไม่ควรไปนึกอะไรล่วงหน้าแบบนั่น แต่เราก็งี้แหละ บ้าบอ ฮ่าๆๆ ถึงยังไงซะ พวกพี่ก็จะเป็นที่จดจำของฉันตลอดไป ฉันไม่รู้ว่าแก่ตัวไปฉันจะเป็นอัลไซเมอร์หรือเปล่า แต่ฉันสัญญาว่า ฉันจะจดจำพวกพี่ให้นานที่สุดนะ ... มันจะตลอดไปไม่ได้ แต่จะทำให้ให้ยาวนานที่สุด...สัญญา ไม่ว่าอีกกี่ปีข้างหน้า พี่ก็ยังเป็น BIGBANG อยู่ดี
แต่เหนือสิ่งอื่นใดตอนนี้ฉันจะใช้ทุกวินาทีให้ดีที่สุด ให้มันล้ำค่า และน่าจดจำที่สุด วันนี้ฉันรักและชื่นชอบพวกนาย วันข้างหน้าฉันก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยน
